เที่ยวละไม
เฉลียง

เที่ยวไปตามตะวัน
บุกบั่นไปตามลม
สนุกสุขสมหัวใจหงายคว่ำ
ชีพที่ยาวนาน หรือสั้นแค่เพียงคำ
เอาตูดแช่น้ำแล้วเดินต่อไป

เถอะเสาะหา นภาคลุมครอบ
สายลมคงรอบไว้ สายใจไหลลู่สู่สวรรค์
เที่ยงก็กินทัน บ่นมันไปไย
ค่ำที่ไหนก็นอนที่นั่น
ตรู่ก็ลืมตาขึ้นมาดูตะวัน
ว่าโลกสร้างสรรค์สวยงามให้เรา

บอกให้รู้ ให้ดูความจริง
ทิ้งคืนเพื่อสู่เช้าให้เราทิ้งเศร้าสู่สดใส
โลกไม่มายา จะบ้าก็ในเมือง
เรียกรุ่งเรืองก็คงจะไม่
โลกในความจริง คือสิ่งอยู่ในใจ
นั่นแหละไซร้วัดความรุ่งเรือง

อีกเมฆา นภาตระหง่าน
สายธารที่ผ่านเมือง
สายลมนองเนืองสู่หุบเขา
เที่ยวตามใจปอง ท่องตามทาง
มีสุขอย่างนี้หรือมีใดเท่า
มั่นในความจริง แต่หยิ่งในตัวเรา
มีเพื่อนเป็นภูเขาแล้วกลัวอะไร
อีกทะเลทั้งเฮทั้งกล่อมทั้งยอมเป็นเพื่อนใจ
ต้นไม้ทรายคลองพี่น้องกัน