เริ่มต้น blogging กันกับเพลงประจำตัวของฉัน (ที่จริงน่าจะเปิดฟังได้จากตรงนี้เลยเนอะ)

ฉันคนง่าย

แต่งตัวสบายตามสไตล์หลวมหลวม
หากดูรวมรวม คงจะดูยับยับ
ฉันคนง่าย
จะมีแค่ไหน เราแต่งตามที่มี

จะว่ายังไง ก็ไม่เคยถือสา
ถูกใครนินทา ก็ไม่เคยเสียหาย
ฉันคนง่าย
สบายสบาย ไม่ต้องมีพิธี

ก็ง่ายแต่ตัว แต่หัวใจจริง
ไม่เคยง่ายเที่ยวแจกจ่ายรักใคร
ที่มอบให้เธอ คือรักจริงใจ
ทบทวนอย่างดี ไม่มีมักง่าย

แต่งตัวสบายตามสไตล์ยับยับ
จะแปลกอะไร ในเมื่อใจไม่ยับ
ฉันคนง่าย สบายสบายไม่ต้องมีพิธี

ก็ง่ายแต่ตัว แต่หัวใจจริง
ไม่เคยง่ายเที่ยว แจกจ่ายรักใคร
ที่มอบให้เธอ คือรักจริงใจ
ทบทวนอย่างดี ไม่มีมักง่าย

แต่งตัวสบายตามสไตล์ยับยับ
จะแปลกอะไร ในเมื่อใจไม่ยับ
ฉันคนง่าย
แต่เรื่องหัวใจไม่เคยง่ายสักที
ฉันคนง่าย
แต่เรื่องหัวใจไม่เคยง่ายสักที

เหตุที่เลือกเพลงนี้เป็นเพลงประจำตัวเพราะมันสรุปความเป็น “พอใจ” ออกมาได้ตรงมาก
ฟังครั้งแรกเมื่อ 10 กว่าปีก่อนโน้น (ไม่กล้าคิดว่าชั้นจะแก่แล้ว) โดนเลย
รู้สึกเหมือนเฉลียงแต่งเพลงเพลงนี้ให้ชั้นโดยเฉพาะ
แถมอ้ายจุ้ยยังมาร้องอีก……ปลื้มมมม

ชั้นเป็นคนง่ายๆแบบนั้นแหละ
ถึงได้ให้ชื่อหน้านี้ว่า กระทรวงแห่งความเรียบง่าย(ministry of simplicity)
โดยมีพอใจนั่งว่าการกระทรวงนี้เอง…..
เกิดมาไม่เคยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวง
ก็ตั้งกระทรวงเอง ว่าการเองซะเลย
จุดมุ่งหมายของกระทรวงนี้คือเผยแพร่ความเรียบง่ายให้เป็นพื้นฐานของชีวิตมนุษย์
เพราะเมื่อความเรียบง่ายเกิดขึ้นที่ใดแล้ว
ทุกอย่างจะง่าย เบา เป็นมิตร ไม่วุ่นวาย ยุ่งยาก มากพิธี
การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันคงเป็นเรื่องของความสุขที่น่ารื่นรมย์ทีเดียว

หมายเหตุ: ใครเข้ามาแอบอ่านแล้วทิ้งร่องรอยไว้บ้างก็น่าจะสนุกนะจ๊ะ